Полезно и потребно

Тебе, избраната од сите родови, Божјата Мајка и Царица, Која се вознесе од земјата кон небесата, побожни песни Ти принесуваме,

Христос може да слезе и во најдлабоката темнина, но не ја благословува вратата што човекот од гордост ја држи заклучена.

Воплотувањето Божјо и обожението на човекот е големата тајна на нашата вера и теологија. Нашата Црква секојдневно ја живее таа тајна

Но Бог не влегува во животот на човекот само низ вратата на болката. Тој доаѓа и преку убавината, пријателството, одморот и благодарноста.

Наследивме од првосоздадената Ева кога помислуваме на Бога, да се сеќаваме на загубениот Рај, 

Вистинскиот мир не е отсуство на звуци, туку храброст да останеш пред Бога без прибежишта и без бегство.

Понекогаш дури неволјата нè учи да го цениме она што, додека сме го имале, сме го земале здраво за готово.

На Таворската Гора си се преобразил, Исусе, и светол облак, што како шатор се протегаше, апостолите ги покри со слава. 

Во мигот на Преображението Христос ги озари апостолите со Својата неискажлива светлина, и сакајќи да им ја покаже светлината на скорешното Негово Воскресение,

Последниот стих од евангелскиот расказ зборува за светол облак кој ги прекрил апостолите и од тој облак тие слушнале глас кој велел: „Овој е Мојот Син возљубен, Него послушајте Го."

Човекот кој непрестајно се споредува, на крајот престанува да ги гледа даровите на сопствениот живот. Радоста на другиот го повредува,

Умот се заморува кога е принуден непрестајно да бдее над сè. Се појавуваат немирот, сомничавоста, раздразливоста и стравот дека 

Богородица не бара од нас да станеме нешто туѓо на она што сме. Таа ни покажува што може да стане човекот кога ќе дозволи неговото срце да се исполни со Бога.

Повеќе не гледа на она што му е доверено, затоа што е преокупиран да го брои она што му недостига. 

Црковниот типик пропишува од понеделник до петок храна без масло, а во саботите и неделите се дозволува вино и масло.