Старец схиигумен Сава Псковско-Печерски: БОЖЈАТА МАЈКА - „нова радост“ за христијаните

Таа никогаш не навредила, на сите им посакувала само добро, од никого не се гнасела, не го презирала ниту најболниот човек, никого не исмејувала.
Од Нејзината уста излегувале само благодатни зборови, а во делата се огледувале скромноста и девственоста.Нејзиниот надворешен изглед го покажувал Нејзиното внатрешно совршенство, изразувајќи незлобливост и милосрдие.


Порано сѐ се правеше со молитва на устата: ораа – се мола, сееја – се молеа, ја збираа реколтата – се молеа. Денес, ние не знаеме какви луѓе го приготвиле тоа што го јадеме. Многу често храната се подготвува со богохулни зборови, пцуејќи, колнејќи… Затоа, пред да јадеме треба со особено внимание да се помолиме.
Дали некогаш си размислувал дека сè што те засега тебе, Ме засега и Мене?
Христа Го мразеа, Го распнаа. Па од каде тоа ние да очекуваме сеопшта љубов,
На Таворската Гора си се преобразил, Исусе, и светол облак, што како шатор се протегаше, апостолите ги покри со слава. Затоа и со лицето паѓаа кон земјата, не можејќи да ја поднесат непристапната светлина на Твоето лице, беспочетен Спасителу, Христе Боже. Како што тогаш ги осветли нив, така просветли ги и душите наши.
Никогаш не го поправав мојот сосема нов автомобил, ја оставив гребнатината намерно за секогаш да се сеќавам - не можете толку безгрижно да брзате низ животот за другите да не мора да фрлаат камења, привлекувајќи внимание кон себе. По извесно време заминав на Света Гора и се сместив во монашкиот манастир.
Ниту еден од експертите кои ги испитувале змиите не може да ги класифицира во некој од познатите видови. Овие се сиви, тенки и долги до еден метар. Кожата им е кадифена, а на главата, како и на врвот на јазикот имаат мал крст. Илјадници верници сведочат дека змиите се топлокрвни, што не е познато никаде во светот. Змиите лазат околу црквата и особено околу
"Бог ни има сѐ дадено – и постоење и живот; и толку многу постојано ни дава, што сѐ околу нас е дар Божји, и просто е неописливо. Само ние сме духовно слепи. Вообичаено, очите ни се отвораат – на ниво на душевност, кога ќе се соочиме со смртта. Давањето ни ги отвора и духовните очи;
За жал, храмовите и христијанските општества се полни со незадоволни мирјани кои постојано се жалат и роптаат на секојдневните ситуации, луѓе со уморни погледи и истоштени светогледи кои се здружуваат и неутешно ја споделуваат болката на денот. Тие секогаш се жртви на околности и предмет на незаслужени озборувања и навреди. Тие се очајни во своите усилби и бедни во своите стремежи и поради тоа се неразбрани и инфериорни.
Cе празнуват на
Кондак 13:

Дарувај љубов и очекувај за возврат, во спротивно замини си!“ Пораснавме учејќи да ја поставуваме љубовта во шеми, да ја мериме во количини и многукратно во евра. Тоа не е љубов, тоа е паѓање. Срце што крвари. Заборавивме дека вистинската љубов се гледа во безмерните жртвени рани.























