Ми се чини дека Бог молчи.“Свети Лука благо го погледна и праша:
„Кажи ми, сине, кога последен пат си прегрнал човек во болка?“Момчето молчеше.Тогаш светителот рече:
„Видов многу рани — и телесни и душевни. Ниту една не се затворила без љубов. Молитвата без љубов е како лек што стои на полица — исправен е, но не лекува. Бог не молчи, туку чека да Го пуштиш преку своето срце до другиот човек.“И го испрати да посети една вдовица, заборавена и сиромашна. Кога момчето се врати, очите му беа полни солзи, но лицето мирно.
Тогаш Свети Лука тивко му рече:
„Ете, сега навистина се помоли.“Христијанството не е збир на правила, подвизи и надворешни дела, туку жив однос на љубов кон човекот. Сите духовни вежби имаат смисла само ако низ нив тече љубов. Без неа, верата станува студена, а побожноста празна.Вистинскиот христијанин не се познава по должината на молитвата, строгоста на постот или знаењето на догмите, туку по способноста да ја види болката на другиот и да му пристапи со милосрдие. Љубовта е мерило на сè. Каде што има љубов — таму е Бог. А каде што ја нема, сè друго ја губи силата.„Љуби го човекот — и преку него ќе го сретнеш Христос.“
Свети Лука Кримски
