Полезно и потребно

Ракот најмногу се јавува кај очајни души, кај луѓе во кои има немир - напатени од разни случувања и оптоварени со грижи.
Ако некој се разболи и ќе му кажат дека е рак, целосно нека предаде се'  на Божјата љубов. Смирете се, бидете мирни, сакајте го светот, сакајте сè.

О, Пресвета и Преблагословена Дево, Владичице Богородице! Погледни со Твоето свето око на нас кои стоиме пред Твојата света икона и со умиление Ти се молиме. Подигни нè од гревовната длабочина, просвети го нашиот помрачен ум од страстите и исцели ги душевните и телесните рани. Ние немаме друга надеж и помош освен Тебе, Владичице, не нè лишувај од Твојата небесна помош, туку застани пред нас со Твојата неискажлива милост и милосрдие. Спаси и помилувај нè нас кои пропаѓаме, подари ни исправување на нашиот грешен живот.

И не заборавајте доколку имате некоии потешкотии со самиот пост да го прашате за совет вашиот духовен отец или парохиски свештеник кој има благослов правилото на постот да го прилагоди на вашите телесни слабости.

Нека Господ Бог дарува крепко здравје и црвста воља за во радост да го дочекаме Неговото Рождество.

Пресвета Владетелке Богородице, само Ти единствената си чиста со душата и телото;

само  Ти  единствената си го надминала целомудрието  и девственоста;

само Ти единствената си станала живеалиште на сецелата благодат на Светиот Дух! 

Никој не може да ја излекува мојата болест, освен Оној, Кој ги познава длабочините на срцето.
Колку пати си поставувам растојанија и подигам прегради помеѓу себе и гревот! Но мислата ги прескокнуваше преградите и волјата моја ги поткопуваше ѕидовите, - бидејќи растојанијата не беа опкружени со страв Божји и ѕидовите не беа подигнати на искрено покајание!

„Го прашале старец Илија: Колку вида на другари има?
- Четири - откако размисли, одговори тој.
1. Има другари, како храна - од нив имаш потреба секој ден.
2. Има другари, како лек - ги бараш кога ти е лошо.

За да се стане човек, треба да се помине долг пат:
а за да се стане син Божји, потребно е да се помине неспоредливо подолг пат.
Се' се состои во тоа:

Сите монаси на Света Гора Атонска ги опфати радосно восхитување, гледајќи како Ти го спаси богобојажливото момче кога безумните златољупци го фрлија во морето со камен на вратот. Поради тоа, обителта која го прими, красејќи се со твоето име, благодарно повика кон ГосподаАлилуја!

Ѓаволот влегол во рајот и ја измамил Ева. Но и Христос Господ, како што велат Отците, влегол во светот и го измамил, го поразил ѓаволот. Токму тоа го гледаме во испитанието. Во тоа што Бог допушта човекот да биде испитан, ги гледаме сите овие елементи, но се разбира ја гледаме и слободата на човекот. Бог не се допира до неа, бидејќи таа е најголемиот и највозвишен дар што Неговата љубов му го дала на човекот.

“Секоја мака што ја трпиме заради Бог, колку и да е мала, вели свети Исак Сирин,
поголема е од секое големо дело, коешто бидува без мака. ...
Болката секогаш го привлекува погледот Божји.“

Еден канадски поет вели: „Ме убива, не планината што ја гледам пред себе, туку камчето во мојот чевел“. Така е. Тоа е нашата тешкотија. Сака да каже дека тешкотијата не е во планината што ја гледаш и ја сметаш за висока и недостапна, туку се наоѓа во тебе самиот. Затоа треба да сфатиме дека испитанието не се наоѓа во она што го среќаваме околу нас, туку длабоко во нас.

Тоа што не се испитува, не созрева. Така, доаѓа искушението, кое е една силна лекција. Преку искушението што Самиот Бог го определува, стекнуваме утврдување во верата, цврстина на добродетелта, растење во љубовта, духовно созревање на човекот. Искушението е онаа силна лекција којашто го забрзува нашиот избор.

. Косата му паѓаше на рамена, што е вообичаено во Назарет. Неможно ми е да ти опишам се што чуствував во тој миг. Кога го погледнав, осетив како треперам, зашто во секоја негова црта откривав необјаснива убавина, а истовремено Тој, со неговиот поглед, задаваше некаков таинствен страв.

Чудесен Војводо на градот Солун, голем угоднику Христов и славен,
подвижнику, Свети Димитрие, тебе, кој на светот му точиш миро на милост, ние те почитуваме и ти пишуваме пофалба, а ти имајќи слобода пред Господа, од секоја беда избави не’, за верно да ти воскликнуваме: Радувај се, Свети Димитрие, славен Великомачениче и Чудотворче