Св.Нифонт: Внимавај добро, кога се наоѓаш во Црква

Бог се наведна од Небесата за да ги слушне молитвите со смирени зборови, а наместо тоа слуша шеги и озборувања. “
Неговите зборови ме трогнаа. Оттогаш, ако во Црквата ми дојдеше некој празен збор се сеќавав на тоа и се срамев од Божјите ангели.


Душата има сочувство спрема телото, а телото нема сочувство спрема душата.
Тој видел, лево од себе густ мрак, како непробоен ѕид, позади кој се слушало шум, викотници и метеж. Загледувајќи се повнимателно во мракот тој видел широка река која се бранувалa, напред и назад, лево и десно. Во неа имало многу луѓе и кога и да се појавел некој бран во реката - пред неговите очи и до неговите уши допирал некој таинствен глас кој му објаснувал:
Постот, всушност, не е ништо друго, освен крстоносење. Ете, 40 дена треба да го носиме Крстот Господов. Кога постиш, речи си себеси: „Господ на Крстот умре, а мене ми е тешко денес да постам без леб!“ Кога човек ќе тргне во борба против гревот, тогаш гледа дека за време на постот, секој христијанин е крстоносец.
"Суштинскиот аспект на чување на срцето (Изр.4,23) е навистина борба против страстите. Под страст не подразбираме овде само сексуална похот, туку секој несреќен апект т.е. нагон кој насилно ја запоседнува нашата душа: гнев, љубомора, прејадување, алчност, властољубие, гордост, лага, и останато...
Тоа е како да ги отсекуваме, сушиме со Божјите зборови –
Покајаните, исповедани и простени гревови веќе не се во нас, ниту против нас. Тие се како стебленца, отсечени од дрвото. Кога ги сакавме гревовите, тие беа на дрвото на нашиот живот како живи гранки и се хранеа од него. А кога се одвративме и започнавме да се гнасиме од нив, кога се покајавме и ги исповедавме, ние ги отсековме од себеси. Со проштевањето на гревовите тие отпаднаа од нас.
На мoрeтo тишина, а на пристаништeтo бура!… Кoга си пoвикан на ручeк, ти нe смeeш да излeзeш прeд другитe, макар и прeд другитe да сe наситиш, а oвдe дoдeка сè уштe сe завршува страшната Христoва тајна, дoдeка уштe траe свeштeнoдeјствoтo, ти вo самата срeдина oставаш сè и излeгуваш?
Старецот беше вистински подвижник, кој трудољубието го имаше за свое второ име. Тој често зборуваше за трудољубието – збор кој е толку богат со значење што не може да се преведе во ниеден странски јазик. „Според него, трудољубието е највозвишеното изразување на добрината
Единствената птица која се осудува да го нападне орелот е враната.
Кога сум навредуван се одмаздувам; кога ме изобличуваат – се лутам; се гневам – кога ме мамат; ги презирам повисоките од мене, а лицемерам, кога пред нив стојам; на достојниот чест не сакам да му дадам, а јас, иако недостоен, за себе почести барам.
„Влегувајќи во храмот почувствувавме прекрасен мирис на две свежи јаболка прикачени на иконата на Пресвета Богородица."
Телесниот човек сака сѐ според телото; бара одмор, сака пофалби, не сака да го навредуваат, не прифаќа да му ја отсекуваат волјата, се штити себеси и бара сѐ што е за успокојување на неговото тело.
Искусувајќи ги сите тешкотии на земниот живот, Застапничката на човечкиот род ја гледа секоја солза, ја слуша секоја воздишка и молба на оние кои Нејзе ѝ се обраќаат. Особено е близу до оние кои се трудат во борбата против страстите и ревнуваат за богоугоден живот. Дури и во животните грижи Таа е незаменлива Помошничка. „Радост на тажните и застапничка на
Ако човек е барем малку разумен, меѓу најголемите благослови го вбројува животот на мажот и жената во хармонија. На едно место е напишано: другарот или пријателот никогаш нема да те напушти, но мажот и жената се подобри и од двата.
Претворете сè во љубов, во благодарност кон Бога.
Тешко ми мене! Што ќе правам во оној час кога ќе бидам заобиколен од моите познати, кои, кога ќе ме видат во таква лоша состојба, ќе се разбегаат од мене; тие ме сметале за блажен, зашто не гледале дека сум преполн со беззаконија и нечистотија и не знаеле дека сум Го заборавил Господа,
























