На  платото пред книжарницата „Три“ во Градскиот трговски центар во Скопје се одржа промоција на новата книга на Митрополитот Американско-канадски г. Методиј “Doubletree requiem” (оплакување на една визија). На промоцијата присуствуваше и Митрополитот Струмички г. Наум. 

Денес, по повод празникот на Света Лидија – Македонка, првата покрстена европјанка, беше промовирана книгата на Неговото Високопреосвештенство, митрополитот американско-канадски Методиј, “DOUBLETREE REQUIEM”. Промотер на книгата беше м-р Роберт Алаѓозоски, а свое обраќање имаше и госпоѓата Винка Саздова како издавач и претставник на издавачката куќа ТРИ со која отец Методиј има долгогодишна соработка.

“Најновиот поетски корпус на Митрополит Методиј Златанов претставува уште еден освоен врв во неговиот духовен алпинизам, и, особено, уште едно антологиско остварување во македонската уметност и поезија. Овојпат поетот Методиј Златанов се зафаќа со исклучително тешкиот музиколошки жанр - реквиемот.
Во латинските стихови на реквиемот доминира стравот од Бога, стравот од вечното страдање поради сторените гревови. За да се избегне страдањето, до Господа се упатуваат молитви, многу молитви, повторно и повторно, со цел тој да се смилува, да ги услиши нашите молитви, и да не избави од вечното страдање.
 Митрополитот Методиј го избегнува повторувањето на овие ставови. Тој до стиховите се држи тогаш кога се воспева Богочовекот, кога се потенцира гревот и несовршеноста наша, и кога смерно се бара прошка. Акцентот на стиховите кај Златанов не е на  смилостивувањето на Бог и на избавувањето од страдање. Златанов, преку низа маестрални стихови, ја признава својата и човечката несовршеност, и подготвен е да ја поднесе и признае тежината на гревот и несовршеноста. Уште повеќе, наместо милост, Златанов бара урнек, тој, го воспева Христа, и подвигот негов, секогаш безрезервно и со полно срце (изобилство метафори и именувања). За него спасот може да се постигне само преку Христа и неговиот подвиг. И барањето прошка и милост е само дел од осознавањето, и признавањето на сопствената несовршеност и недостојност“.

Свое обраќање кон присутните, меѓу кои беше и Неговото Високореосвештенство Митрополитот струмички Наум имаше и митрополитот Методиј:

“Заради појавата на оваа последна поетска книга од мојот поетски опус, односно најнова поетска книга од мојот поетски опус не и последна се разбира, поетска книга којашто заради љубовта којашто ја имам сакав да ја надополнам со уште нешто, а тоа е една инсталација којашто припаѓа на еден друг тип на поезија,  на конкретната кинетичка поезија. Значи поезијата којашто не се детерминира само во визуелниот координатен систем , значи поезија којашто не е само слика, не е само глас, не само значење, туку таа е и движење.
Тоа е првиот циклус наречен “Трипеснец” , заради тоа што тој во текстуална смисла се базира на традицијата на црковната химнографија, на тие кратки или скратени канони коишто токму овој период на Великиот пост се дел од црковната богослужба. Со тоа што тие заради таа своја динамичност, односно  за да ја откријат уште повеќе таа своја динамичност, немаат крај. Славата со којашто завршуваат е внатре во нив и тие песни и структурално, меѓутоа исто така и содржински се затворени во себе и може да се почне да се читаат од секој стих и да продолжат да се читаат до бесконечност.
На тој начин на црковната поезија којашто е сообразна на таговната радост или радосната тага на Великиот пост и се дава нејзината четврта димензија, а тоа е вечноста. Со таа вечност  јас ве поздравувам и ве прегрнувам“.

Известуваат: Е.Ј. и М.З.

Посети: {moshits}