Поуки од Светите Отци

  “Да се напуштат тие партии, да се обединат политичарите, да се спасува куќата. Не мора една држава да има преку сто партии. Тоа значи дека скроз сме се разединиле. Државата е едно домаќинство со многу членови. Ако сите нејзини членови не се едно, за да се спасува куќата, таа куќа пропаѓа.

             Посвети внимание на стекнувањето љубов кон ближниот, како на основа на твојот живот… Засакај го ближниот, онака како што на тоа те упатуваат евангелските заповеди – а никако според страстите на твоето срце. Љубовта која Бог ја всадил во нашата природа е разболена со падот и не може правилно да дејствува. 

Нека грешките, недостатоците и гревовите на браќата бидат мои.
Духовните слабости на својот брат мораш да ги поднесуваш радо, а не со лутина. Зашто кога некој е телесно болен, ние не само што не му се лутиме, туку и служиме за пример во нашата грижа кон него; таков пример треба да даваме и во случај на духовна болест.

„Кога бев млад, слушнав за свештеник кој се опивал. Не го познавав, но реков:
Тој е недостоен да претстои пред Господовиот олтар!
Самиот живеев како незнабожец, а се осмелив да осудувам човек во свештен чин! И Господ ми покажа кој е недостоен.
Отстранет сум од Него веќе триесет и пет години.

Болен не е оној кој има многу болести, туку оној кој многу се жали кога е болен.
И здрав човек не е оној кој нема болест, туку оној што малку се жали кога е болен.
Богат не е тој што има многу пари, туку тој што е задоволен со потребите.

Во светоотечките текстови, запишан е случајот со еден послушник кого старецот го советувал секоја вечер, после вечерната служба. Го советувал во поглед на послушанието, како и за тоа што треба да се прави за да се спаси.
Така, една ноќ, додека старецот го советувал, се случило да заспие. И ѓаволот, почнал да го вознемирува послушникот преку помисли, велејќи му:

Ако се подигне телесната борба во тебе, не плаши се и не паѓај со духот. Со тоа ќе ја зголемиш смелоста на духовниот непријател во нападите против тебе; тој ќе почне да всејува во тебе нечисти помисли, внушувајќи ти и велејќи тиː „Неможно е изгаснувањето на ова разгорување, ако не ја задоволиш твојата телесна похот.“ Но биди силен и претрпи; Господ ќе те изведе од ровот

Старец Ефрем Филотејски беше жив свет отец кој од Св Гора отиде да живее во Аризона. Имаше 91 г. Тој вели:-„Доаѓаат многу тешки денови. Обрнете внимание на својата душа.Обединетесе и ставете се во подвиг".Старец Ефрем излезе од Св. Гора (од изолираност). Старецот молеше од Господ да го продолжи времето, но Господ му рече дека антихристот се спрема и дека веќе започнуваат тешките

Од година во година ситуацијата се влошува. Сé повеќе има грешници и блудници, гревот се множи. Таквата состојба не може да трае и ќе дојде Божјиот Суд. Затоа мораме да побрзаме да им помогнеме на нашите ближни да ги сакаме и љубиме.
Мораме да им помагаме на нашите блиски, но и на нашите браќа и сестри во Христа,

Авва Доротеј ја раскажа следната приказна за две девојчиња. Во еден град пристигна брод на кој беа  две девојчиња, кои ги продаваше  сопственикот на бродот.
Едното девојче го купи благочестива  жена и ја воспитуваше  во истиот дух, а другата ја купи сопственичката  на јавна куќа.

Тоа беше небесна глетка
Во шумата, на два часа од Оптина, живееше Отец Елисеј како подвижник, човек полн со едноставност и смирение. Со години изолиран и посветен на молитвата, тој се здоби со таква ангелска благодат што дури и шумските животни бестрашно му приоѓаа.

Да верува и' е својствено на возвишената и велика душа, а неверувањето е белег на неразумната и ниска душа.
    Треба да се знае вистината и да се верува во неа: каде можеш да ја добиеш неа ако не во Црквата, која е ,,столб и утврдување на  вистината” (1. Тим. 3:15)? Тебе ти е неопходно да примиш благодат: каде ќе ја најдеш ако не во Црквата, хранителката на Светите Таинства, без кои не се дава благодатта?

„Според природата, молитвата е сопостоење и единство на човекот со Бог. Според дејството, таа е одржување на вселената, помирување со Бог, мајка на солзите и нивна ќерка истовремено, смилостивување за гревовите, мост со којшто се преминуваат искушенијата, панцир кој штити од секоја мака, разбивање на демонските напади, служба на ангелите, храна на сите бестелесни, идно радување,

Кога Го имаме Христос во нас, може ли да дојде антихристот?“ Може ли нешто спротивно на ова да влезе во нашите души? Поради таа причина, дете мое, ние денес Го немаме Христос во нас, затоа што се грижиме за антихристот.
Кога е Христос во нас, сè станува Рај. Христос е сè, дете мое, и не треба да се плашиме од противникот,

Владичице Себлагословена, Пречиста Дево,

Рају сечудесен, Градино доброустроена.

Те молам, Сечиста, обалгодати го мојот ум,

управи ги моите мисли, просветли ја мојата душа.

Јаден сум јас! Јадно е моето секојдневно покајание, бидејќи нема цврста основа! Секој ден поставувам основа на градбата, и пак со сопствените свои раце ја уривам! Моето покајание сеуште нема добро начело. А крајот на лошата моја волја не се гледа. Јас сум заробен од страстите и од злата волја на ѓаволот, кој ме погубува.

 Ако некој посака да направи миризлив темјан тој треба да земе по четири еднакви дела "стакта, оникс, халан миризлив и ливан чист" (2. Мој. 30,34). Тоа се четирите добродетели: воздржливоста, храброста, мудроста и правдата. Кога сите тие се присутни во душата во потполно совршенство и со еднаква сила, тогаш умот, се разбира, нема да биде предаден од некаков внатрешен предавник.      

Како што телото и главата сочинуваат еден човек, така се едно Црквата и Христос. Како што нашето тело е нешто едно, иако се состои од многу делови, така и ние во Црквата сите сочинуваме нешто едно. Иако Црквата се состои од многу членови, сепак тие се едно тело. Еден Дух составил од нас едно тело и нѐ препородил,

Кога некој од братството ја отсекува својата волја и не обрнува внимание на туѓите гревови, стекнува плач. На тој начин се собираат неговите помисли, и така собрани раѓаат во срцето тага, плач по Бог, а плачот раѓа солзи.Солзите, кои се дар Божји, служат како знак за милоста Божја.

Како што пчелата во кошот скришно ги прави сотовите, така и Божјата благодат тајно

ја создава љубовта вo срцата. Така ја претвора и горчината во сладост и грубоста на срцето -

вo нежност. И како што златарот и резбарот, правејќи ги

своите украси на некој предмет ги прават постепено,