Дома

Во рамките на овој број се обработени повеќе теми од нашата православна христијанска вера, а со посебен нагласок на празнувањето на Рождеството на нашиот Спасител, Господ Исус Христос, Божик.Се надеваме дека и ова Божикно издание на...

„Сведочејќи собрани овде, во ова чесно училиште на божествената наука, за исполнувањето на 1700 години од големиот црковно-историски настан – Првиот Вселенски Собор во градот Никеја во 325 година – и денес сведочиме дека е вистинито трајното Божјо ветување за секогаш присутниот Дух во Црквата,

Од печат излезе книгата „Молебен канон на светиот архиѓакбовта на Црквата кон својот Претстојател и неговиот небесен закрилник.он и првомаченик Стефан“, во издание на издавачката куќа „Канео“ при Дебарско-кичевската епархија. Канонот е составен по повод 70-годишнината од раѓањето на Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан и 

Тоа се, на пример, топлината на срцето, восогласеноста на дишењето со изговарањето на зборовите на молитвата и затвореноста или отвореноста на срцето за молитвата. Со овие три појави, вообичаено, се среќаваат почетниците во подвигот, без оглед дали човек веќе го има дарот на умно-срдечната молитва или не.

Живееме во свет во којшто има неправди и беззаконие, каде што не само што не се почитуваат Христовите заповеди, туку и владеат норми најдиректно спротивни на нив. Но да не дозволиме тоа да ни стане прифатливо и вообичаено. Да не се сообразуваме со овој свет[9], туку нашиот живот во светот да го сообразиме со Христовите заповеди.

Сите ние – христијаните, знаеме дека светата Литургија е сржта на нашето постоење во овој свет и век. Целиот наш живот е, или треба да е, една света Литургија. Богочовекот Христос повторно го живее Својот живот во секој еден од нас, а ние повторно го живееме Неговиот живот – секој еден од нас, лично.

Не само 2026 година, туку и секоја нова година ќе биде нова надеж дека процесите за целосно прифаќање на нејзината автокефалност ќе добијат вистински правец. Од тоа не смееме да се откажеме, не можеме вратата да ја затвориме зад нас на сред пат. Таа мора секогаш да биде отворена за дијалог,

Во овие светли денови на соборно прославување на Христовото раѓање, непрестајно да Му благодариме на Бога Отецот, Кој покажа бескрајна љубов кон нас, па и ние да направиме јасли во нашите срца за во нив да Го сместиме воплотениот Богомладенец. Да се поправаме, творејќи богоугодни дела, зашто во овие денови го добивме Дарот над даровите.

 Црква је део Неба на Земљи, па самим тим и најсветије место. Она је обитавалиште славе Божије и Свесвете Тројице, Бога у три лица, али и Пресвете Богородице, Серафима, Херувима, Арханђела, Анђела, Светаца и небројених мученика за веру Христову. Дакле,
када улазимо у цркву, ми улазимо у најсветији и најузвишенији простор на Земљи.

✥✥✥ 02 јануари ( Петок )
Претпразненство на Рождество;
Светиот свештеномаченик Игнатиј Богоносец;
Света Божествена литургија од 08:30✥✥✥

Кoга гo видeл тoа, дeка Бoжја вoлја e тoј да живee, а да нe загинe, тoј сe успoкoил, нo oстанал дo свoјата смрт скрушeн пoкајник. Зарeм тoа нe e oсeтлива, чoвeкoљубива и бoгoплашлива душа? Зарeм тoа нe e прeфинeта и изoстрeна сoвeст на eдeн вистински христијанин?

Имаме тело, со кое го восприемаме светот што нè опкружува и кое го одржуваме во живот така што се храниме од овој свет, пиеме од него, го дишеме, му се насладуваме или го користиме на граблив начин. Кога го созерцуваме, ние, всушност, и го „јадеме“ со погледот…

Тој тесен пат нема крај — неговото својство е вечноста. Таму секој миг е нов почеток: сегашноста ја содржи иднината — Денот на Судот; сегашноста ја вклучува и минатото — создавањето на светот; зашто Христос е безвременски присутен насекаде, и во адот и на небото.

Египетскиот пустиножител, свети ава Исаија, за Исусовата молитва вели дека таа е огледало на умот и светилник на совеста. Некој ја споредил оваа молитва со тивок, непрестаен глас во куќата: секој крадец што ќе се прикраде до таква куќа, веднаш бега кога ќе чуе дека внатре има некој буден.

Отец Серафим Роуз (1934–1982) е една од највлијателните личности во современото Православие, особено во Западниот свет. Како американец преобратен во Православната Црква и монах на Руската Задгранична Црква, тој стана познат по своите длабоки духовни книги, строга аскетска мисла и силна одбрана на традиционалното православно учење.

Мајка чиј син е во војна, дење и ноќ доживува страв за него, силна загриженост.
Неочекувано добива писмо со фотографија од него.
Што прави таа? Гледа во сликата?

Закхеј разбра дека срцето кое Го прима Христа мора да се испразни од сè друго: дека мора да ги жртвува сите оние блага стекнати на незаконит начин – похотта на телото, похотта на очите и гордоста на животот (1 Јн. 2:16). Тој сфати дека оној кој е богат на земјата е сиромашен на небото, зашто да се биде материјално богат значи да се биде духовно сиромашен, според зборовите на свети Јован Златоуст.