Вести

По осветувањето Неговото Блаженство Архиепископот Охридски и Македонски г. г. Стефан, зедно со Митрополитот Брегалнички г. Иларион и свештенослужителите, отслужи Света Архиерејска Литургија и одржа содржајна пригодна беседа и повика на едниство и љубов помеѓу сите луге за престанок на случувањата во Куманово . По чинот осветувањето и литургијата, ктиторот г. Сашо Миладинов на свечен начин ја предаде новоизградената црква на МПЦ – ОА односно Брегалничка Епархија.

Вчерашните случувања во Куманово, потврдија дека кога ќе заборавиме на обврските кон државата и народот, и кога партиските и лични интереси ќе ни се поважни, поинаку и не може да биде. Време е конечно да сфатиме дека eдинството треба да биде нашата најголема сила и гаранција за нашето опстојување. Господ нека ни помага да го разбереме тоа што поскоро.

Во овие денови на жалост, се молиме на распнатиот и воскреснатиот Христос, да ги успокои душите на починатите чеда свои, во место светло, спокојно и мирно.
Истовремено, духовно сострадувајќи со нивните родители, сопруги, деца, роднини и пријатели, стоиме бодро и Го молиме милостивиот Господ да им испрати дух на утеха за нивните најблиски.

На почетокот од нашиот духовен живот потребно е најпрво да најдеме духовен отец - свештеник, кај кого ќе се исповедаме и со кого ќе се консултираме за сите прашања од духовниот живот: како да постиме, како да се молиме, кога и како да се причестуваме, кои книги да ги читаме итн. Ако со искреност и отворено срце пристапуваме, Бог ќе нѐ упати на вистинско место, и ако таков однос изградиме..

Што значи измирување со Бога, со ближниот и со себе во Црквата, тоа е покајание. Тоа ни недостасува, покајание, сакале тоа да си го признаеме или не. Тој што не се измирил со себе и не се спознал во слабоста своја нема да може да се измири со ближниот свој, а кој не се измирил со ближниот нема да може да се измири со Бога,...

Денес, ви презентираме дел од богатата  издавачка дејност на  Дебарско-кичевска епархија

Светлото празненство и ликување во Рајчица од изминативе два дена, во чест на светиот и славен Великомаченик Георгиј Победоносец, денес во полнота се премести во нашата прекрасна Струга. И не само што се премести, туку уште и како со царски венец се круниса со торжествената традиционална струшка Еордија. Најпрво, на празничната ктиторска вечерна богослужба, со која началствуваше нашиот надлежен Митрополит Дебарско-кичевски, г. Тимотеј, во сослужение со Митрополитот Повардарски, г. Агатангел...

Чудесен и искуствено разнобоен е подвигот на еден монах кој, подобно на мачениците, живее неодделен од љубовта на Христа, пиејќи од непресушниот извор на водата на бесмртноста, на благодатта Божја која му помага да ги раскине ропските окови на гревот и смртта, правејќи од него ново битие, слободно пред Бога. Секојдневно тој се движи по божествената лествица,...

 Денес ви презентираме дел од богатата  издавачка дејност на Повардарска епархија, од нејзините  две активни издавачки дејности „Св. Ѓорѓи Полошки“ и „Ѓаконија“

На 06.05.2015 година, Неговото високопреосвештенство, Митрополитот тетовско-гостиварски г. Јосиф, отслужи Света Златоустова Литургија во сослужение со архиерејскиот намесник протоереј Дарко Наумоски и протоереј Ненад Ѓорѓески, во  манастирот „Св. Георгиј Победоносец“ во с. Волковија – Тетовско. Истиот ден  Митрополитот  г. Јосиф, во ...

Сeтo знаeњe штo гo има нeчистиoт разум e нeчистo, какo матни и валкани ликoви на  прeдмeтитe вo матнo и валканo oглeдалo. За чистиoт сè e чистo, рeкoл втoриoт врхoвeн апoстoл. Дoдeка Адам имал чист разум вo Рајoт, сeтo нeгoвo знаeњe за Твoрeцoт и твoрeнијата билo јаснo и вистинитo. Нo грeвoт гo пoмрачил и нeгoвиoт разум и разумoт на нeгoвитe пoтoмци.

Од 05.05 до 11.05. 2015, во Скопје,  се одржува  27. Меѓународен саем на книгата. И оваа година, по трет пат, на него  учествува Македонската Православна Црква - Охридска архиепископија со својата издавачка дејност. На  штандот ќе бидат изложени поголемиот дел од црковните изданија. Саемот ќе биде отворен за посетители од 10:00 до 20:00 часот.

Искушенијата што Бог ги допушта, човекот го ставаат во искушение, така што тој самиот ја проверува својата духовна зрелост и бидува принуден да се смири. Потоа, Бог му дава благодат, откако смирено и радосно ги прима искушенијата, како лек за неговата душа и тој трпеливо Го слави Бог и Му благодари.

Во издание на Тетовско- гостиварската епархија излезе од печат четвртиот број од епархиското списание „Огледало“

Речено е: храм се гради со душа и храм се урива со душа! Храм се  гради кога во себе се носи храмот, кога се живее според законите  и според заповедите на верата, а се урива кога храмот ќе исчезне и ќе се одѕида од човековата душа.

„Сето тоа што се случи беше една борба помеѓу доброто и злото.
Беше една проверка. Битката беше во нашите срца.
Но нашето срце не беше некое географско поле, туку ова поле на нашето срце требаше да навалува де на една, де на друга страна, кон победата на пеколот или кон победата на рајот.

Не мисли дека можеш брзо да се научиш на духовен живот; тоа е уметност над уметностите; не само теорија, но и практика е потребна, а во неа ќе има многу и препнувања и станувања. Пишуваш дека срдечно те заболело моето изобличување, што „дури во глава те удрило“.

Наоѓајќи се во овие Пасхални радосни денови, кога сета вселена, со сите созданија Го прославува најголемото собитие во историјата на човечкиот род, светлото и победоносно Христово Воскресение, и ние денеска имаме повод и причина да се радуваме и да се веселиме. Наоѓајќи се во оваа свештена македонска лавра, богата со илјада годишна традиција, а посветена на светиот Јован Крстител и Претеча Господов, попознат како Бигорски манастир,...

Соожа прот во Бигорски се опожари една од најголемите, една од највелелепните наши духовни и материјални градби. Се опожари најмајсторската мајсторија на неповторливите дебарски мајстори, изгоре дел од нашата неимарска гордост, изгоре Горни Палат со сите накитени убавини: изгореа трпезариите и гостоприемните одаи, изгоре манастирската библиотека, изгореа монашките келии, изгореа со векови создадените дела на игумените...

 Бигорскиот манастир е принос на нашиот народ за Бога, сведоштво за неговата пламена вера, ламбада која гори пред Престолот Божји за нашата многустрадална Татковина. Вековите сведочат дека секогаш кога Бигорското светилиште доживувало воскресение, тоа истовремено значело и духовно, интелектуално и морално издигнување на нашиот народ.