Седмица 27-та по Педесетница

СРЕДА  ДВАЕСЕТИСЕДМА    ПО ДУХОВДЕН

Кој не го прими Царството Божјо како дете, нема да влезе во него (Лука 18, 17). Како да се прими како дете? Еве како: со простодушност, со полно срце, без премислување. Разумската анализа е неприменлива во областа на верата. Таа може да има место само во она што и претходи. Како што оној кој што врши анатомски преглед го разложува телото до детаљи, но не го гледа животот, така и разумот колку и да расудува, не може да ја сфати силината на верата. Самата вера ни дава согледувања кои што потполно ја прават способна во целост да одговори на сите потреби на нашата природа. Таа ги обврзува свеста, совеста и срцето да ја прифатат. Тие ја прифаќаат, и прифаќајќи ја не сакаат повеќе да се одделат од неа. Истото се случува и со оној кој што ќе вкуси пријатна и здрава храна: вкусувајќи ја еднаш, тој знае дека таа е хранлива и ја вбројува во редот на оние намирници со кои што се храни. При тоа убедување хемијата не му помага ни пред ни потоа. Неговото убедување е засновано на лично искуство, кое што е непосредно. Така и оној кој што верува, ја запознава непосредно вистинитоста на верата. Самата вера во него вгнездува непоколеблибо убедување дека [ станува збор за вистинска] вера. Како после тоа да биде уште и разумна? Разумноста на верата и се состои во тоа што непосредно се знае дека се работи за верата. Разумот само штети, ладејќи ја верата и слабејќи го животот според верата. И она што е најтешко- тој се накрева и ја одбива благодатта Божја. Со тоа се доаѓа до најголемото зло во христијанска смисла.

Од Верскиот календар на МПЦ (22.08.2010)

 

Предговор

 

Друго:    

http://www.kiot.ru/Cntnt/Feofan.php

 

ПОНЕДЕЛНИК

НЕДЕЛА

Подготви: С.Д.