Заради силата на љубовта

„Оче, светот не Те позна, јас Те познав; и овие познаа дека Ти си ме пратил; и им го објавив името Твое, и ќе го известувам, та љубовта, со која ме возљуби Ти, да биде во нив, и Јас во нив.“ (Јован, 17; 25,6)

Заради силата на Љубовта, кога умира некој близок, умирам и јас, умира сета Вселена, згаснува Универзумот, слегува во гробот заедно со љубениот што го погребуваме. Секој Христијанин го има ова искуство на Велики Петок.
И само Господ знае, како ли продолжуваме да живееме со камени срца и со затапени души, кога секојдневно, слушајќи за
смртта на две илјади души во Бангладеш при беснеење на циклон;
500 рудари во рудник во Русија;
1000 мртви во поплава во Њу Џерси; 2000 деца во Јужна Африка, жртви на трговија со луѓе...
...воопшто и не се поместуваме од удобната позоција на набљудувачи. Колку ли само во вакви мигови недостасува еден Крстител, да нè потопи во јорданските брзаци, да се измиеме во солзите на љубовта и покајанието, и да не заборавиме, дека овој живот овде, о в а,  н е е  с è . . . 

НА 16 октомври 2007 година, по сообраќајната несреќа во Нова Градишка, ме вознемири помислата дека тоа што се случи утрото на автопатот кон Загреб, не беше БОЖЈА ВОЛЈА, туку несреќа којашто се случи по Божјо допуштение.
И како што изминуваат овие 40 дена,  дури и во срцата на оние што не сакаа да се утешат, и на кои можеби и самата болка им беше еден вид утеха, Господ, по Своето благоволение им вдахна надеж, дека нема премногу долго да нè остави разделени од сите оние од коишто на овој или оној начин, заради природниот закон на смртта,  сме биле оттргнати. Во сите манастири и цркви ширум земјава, каде што секојдневно се служат Божествени Литургии, се споменува името на Тоше, заедно со имињата на неброени други православни христијани упокоени во Бог. Заради силата на Љубовта, за која во евангелието на светиот апостол Јован се вели – „ Да бидат сите ЕДНО, како што си Ти, Оче, во Мене, и Јас во Тебе; па така и тие да бидат во Нас едно“: Љубовта е единственото мерило на овој свет, а можеби и пошироко, по кое се познава дали еден човек е жив навистина, или само подвижен мртовец. По скалата на оваа љубов, Тоше е пожив од милиони коишто според овоземните пописи и статистики се сметаат за такви, но повторно, не е наше да судиме, туку Бог, по милоста Негова, како Единствен Бесмртен.

Во оној ден вие ќе разберете, дека Јас сум во Мојот Отец и вие сте во Мене, и Јас сум во вас
Кој ме љуби Мене, возљубен ќе биде од Мојот Отец; и Јас ќе го возљубам, и ќе му се јавам Сам
(јован, 14, 20,21)

  Сестра Макрина

Ако некој што е набожен починал и веќе е расеан во воздухот, не престанувај да палиш кандило и свеќи на неговиот гроб, призивајќи Го Христа Бога, бидејќи тоа му е благопријатно на Бог и надоместува многу давања. Ако умрениот е грешен, ќе придонесеш да му се простат гревовите. Ако бил праведен, наградата ќе му биде зголемена. Ако станува збор за туѓинец и сиромав, и нема кој да се грижи за него, тогаш Бог, Кој е праведен и човекољубец, ќе се погрижи за него, бидејќи Он својата милост ја покажува кон секого, според потребата. И оној што принесува дарови за таквите, учествува во наградата, бидејќи покажува љубов за спасението на ближниот, како и оној кој друг помазува со миро, прави од самиот него да излегува благопријатен мирис, а оние што не го прават тоа, ќе бидат судени при Второто Христово пришествие.
(Свети Атанасиј Велики)
Сè што правиме за починатите, па и најмало добро, тие имаат полза од тоа, особено оние, што не направиле многу додека биле меѓу живите. Ако во Светото Писмо и има некои работи што служат како предупредување за мнозина, сепак во повеќето случаи победува Божјото човекољубие, бидејќи, ако на вагата на добродетелите и на пороците дојде до израмнување, тогаш победува човекољубието. Ако мерката на лошите дела малку и натежне, сепак победува врвната добрина.

Смртта настапува кога ќе завршат пределите на животот, а ние за предел (граница) на животот ја сметаме волјата Божја. Оти, ако постои граница на животот, зошто тогаш Го молиме Бога, а и лекарите, и се молиме за децата?
(Свети Василиј Велики)

Не сите кои паднале во јами, во оган, во море, несреќи, студови и глад, по заповед Божја страдаат: ова се Божји судови, од кои едни се по Божјо благоволение, други по Негово допуштање, а трети заради предупредување и поука.
Бог по Своето предзнаење знае сè, познава сè, и тоа се случува по Негова волја, како што вели светото Евангелие во врска со птиците.

Ние правиме помен на починатиот во третиот ден, затоа што во тој ден човекот го менува изгледот.
Во деветтиот ден – затоа што во тој ден се распаѓа телото, освен срцето;
А во четириесеттиот – затоа што се распаѓа и срцето.
Така станува и при раѓањето на човекот: во третиот ден се оцртува срцето, во деветтиот ден се оформува телото, а во четириесеттиот ден се изобразува конечниот облик.

„Ве сакам сите“

Тоше  

Тошенце Бог да го прости (17.10.2007) 

  ГО ЧЕКАМ ВОСКРЕСЕНИЕТО НА МРТВИТЕ И ЖИВОТОТ ВО ИДНИОТ ВЕК 

  „Ако даде Господ...Ако сака Господ“ 

Посети:{moshits}