Еден од трите основни денови одредени од Светата Божја Црква за помен на покојните е саботата  пред Митровден (св.Димитриј). На тој ден во секој православен храм се извршува специјална богослужба – Литургија за упокоени и општа панихида, која ја нарекуваме Задушница. Според зборовите на Спасителот починатите не умираат во вистинска смисла на зборот, туку преку смртта преминуваат од земниот во вечен живот. Каде се нивните  души после смртта и во каква состојба тие се наоѓаат до воскресението на мртвите?
Заедно со Светото Писмо и св.Отци на Црквата, ние веруваме дека веднаш после смртта на телата, душите заминуваат на оној свет, но во ниеден момент не престануваат да живеат.
Но, состојбата на починатите, кои се на оној свет, не е конечна. Ако Господ ни вели дека секој исповедан и покајан грев ќе ни биде простен,

ние веруваме дека семилостивиот Господ, за кого сите се живи, може да ги прости гревовите и на возљубените од нас, покојници.
Како можат да бидат простени тие гревови? Молитвите, милостињата и помените правени во чест на покојните, можат да покријат многу гревови. Молитвата за упокоените е воведена уште во Литургијата составена од св.апостол Јаков, а св. Василиј вели дека Господ ги прима од нас молитвите и жртвите за оние, кои се во адот.

Телесната смрт не го прекинува единството помеѓу верните во Христа, членови на Црквата. Затоа на нив – вечно живите во Бога – им оддаваме почит и се молиме за да го смилостивиме Милосрдниот, Кој сака сите луѓе да се спасат.
Црквата одредила специјални денови за помен на починатите. Тие секогаш се паѓаат во саботен ден, зашто на тој ден Самиот Исус бил Покојник, со Своето тело во гроб.
Во сабота наутро, го носиме во храмот она што сме го подготвиле за раздавање според своите можности, и ги запишуваме имињата на нашите покојници за молитвено спомнување (како за време на заупокоената Литургија, така и за Панихидата).
После богослужбата, молитвен помен правиме и на нивните гробови, кога свештеникот го прелива гробот со црвено вино во спомен на Христовата жртва за нас, кога палиме свеќи и  го раздаваме донесеното на сите познати и непознати, за да можат и тие молитвено со “Бог да го прости“ да го споменат нашиот покојник. Доколку сме во можност ги посетуваме гробовите и на други починати православни христијани и се молиме и за нив, зашто сите тие имаат потреба од нашето застапништво.

Извор: dveri.bg

Посети:{moshits}