На денот на Сретение Господово и Неделата на Блудниот син, во манастирот на св.Прохор Пчински се отслужи празнична Литургија, но која о.Гаврил, со благослов на неговото високопреосвештенство господин Петар, ги венча своите духовни чеда Сашо и Невена.

Во својата беседа, о.Гаврил истакна дека овие три настани, по Божја промисла, како да се спојуваат во еден. Ние сме деца на Царот Небесен, Царот на сите царства, но заради својата глупавост, посакувајќи ја „слободата“, преку служењето на страстите се заробуваме во темнината на непријателот на човечкиот род - ѓаволот, како во примерот од Евангелието. Но, и по неговиот пример, следејќи го во неговата глупавост, да го следиме и во неговата разумност. Да се покаеме, исповедаме и повторно да се вратиме во прегратките на нашиот Татко, Кој со прстен не враќа кон царското достоинство.

Светиот Симеон Богопримец живеел повеќе од триста години за да го види пророштвото „девица ќе зачне и роди син, Емануил, кое значи: Бог е со нас“. Го видел со свои очи и Го примил во своите раце.

Сашо и Невена беа од оние кои, како и скоро сите ние во ова денешно време, се „ослободија„ од Бога и талкаа по беспатието на овој свет на самоизмамата. Но, се вратија. Мртви беа и оживееја. Нашиот Отец Небесен ги прими во Своите прегратки, се сретнаа со Бога и Он денес им дава прстен и венци, и ги прими на трпезата на Своето „згоеното теле“, кое е причеста и вечната трпеза во Царството Небесно, кон која пристапија прво токму младоженците, а потоа и кумовите и останатиот верен народ.

At the monastery of St. Prohor Pcincski on the Sunday of the Presentation of our Lord Jesus Christ in the temple and the Prodigal son, the Divine Liturgy was served, where Father Gavril, with blessing of His Eminence Peter, conducted Holy Matrimony, marrying his spiritual children Sasho and Nevena.

In the homily Father Gavril emphasized that these three events through God’s providence seem to link into one. We are children of the Heavenly King, King of all the empires. However due to our foolishness, we like the prodigal son desire to be free. In our pursuit of ‘freedom’, we deliver ourselves to our passions and become enslaved in darkness, the enemy of the human race, the devil. We must repent like the prodigal son, as we followed him in his foolishness, we should follow him in his wisdom. We must repent, confess and again return into our Father’s embrace, Who awaits with the ring in order to restore us to our royal position.

Saint Simeon the God-Receiver lived for more than three hundred years so he could see the prophecy that the virgin will conceive and give birth to the son, Emanuel, which means: God is with us. He saw him with his own eyes and he took him in his own arms.

Like the prodigal, and all of mankind, Sasho and Nevena ‘freed’ themselves from God’s embrace and roamed the never land of this world, deluded by the song of self-lure. They were dead and now they are resurrected. Our Heavenly Father has embraced them and they have met God. Today He has given them rings and crowns. He hath received them to the table of His ‘fattened calf’, which is Eucharist, the eternal table of Heavenly Kingdom. The newlyweds were the first ones that step forward to the Eucharist, and after them were the godparents and the rest of the faithful people.

 Извор: http://www.stprohor.org.au/

Посети: {moshits}