Наш избор (коментар на денот) : „Кому му користи ова што го прави? “

Кому му користи ова што го прави?

16 ноември 2012 год.

По којзнае кој пат на официјалниот сајт на СПЦ се појави текст на епископот бачки г. Иринеј Буловиќ во кој тој уште еднаш, коментирајќи го присуството и изјавата на Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан како и соопштението на Вселенската Патријаршија, го изли својот нашироко познат отровен арсенал од зборови сега против МПЦ и нејзиниот Поглавар. Фала му.

Hristos.sv.Dimitrij2.jpg
Некои велат дека со напишаното цели кон ослободувањето на Јован Вранишковски, но јас не мислам дека е така. Ако веќе тврди дека Јован го држат во затвор на барање на Ерархијата на МПЦ тогаш зошто непотребно би ја иритирал таа иста Ерархија за која има толку ниско мислење? За оној што има расудување, при евентуални такви услови, методот за постигнување на целта би требало да биде друг. Дури мислам дека ним (на СПЦ) и не им одговара ослободување на Јован и почеток на разговори. Ќе праша некој зошто? Одговорот е едноставен: под претпоставка Јован да биде ослободен, а ние (МПЦ и СПЦ) да најдеме прифатливо решение за статусот на МПЦ, СПЦ никако не ќе може да нè признае под името МПЦ и тогаш очигледно за сите ќе стане дека таканаречениот црковен проблем всушност бил само политички. Ним им одговараат разговори на оваа тема дури откако ќе се реши спорот што Грција го создаде заради проблемот што мисли дека го има со нашето име (секако, надевајќи се дека нашето уставно име ќе биде сменето); па макар и цена на одолговлекувањето била и останувањето на Јован во затвор. Впрочем, затоа неговото ослободување и го поставуваат некои од СПЦ како услов за отпочнување на разговори. Инаку, за нормални луѓе, успешно завршените разговори ќе беа најдобар услов за ослободување на Јован. Ама, со кого си имаме работа...
Јас сепак мислам дека човекот го измачуваше потребата некако да одговори на писмото од Митрополитот Агатангел. Затоа што се појави, за него, непремостлив проблем: како човек со толку високо мислење за самиот себе јавно да му одговори на човек за кого има толку ниско мислење, а притоа да не падне во своите сопствени очи? Можноста за одговор се појави со медиумските спекулации што настанаа по изјавата на Неговото Блаженство Архепископот Стефан за некој бугарски медиум. Така, реплицирајќи му божем на Архиепископот – како поглавар во сенка на СПЦ кон поглавар на МПЦ, како кон административно рамен на себе – се обиде посредно да му одговори на Митрополитот Повардарски, односно безуспешно да се самооправда за неговите обвиненија.
Но, што за жал открива неговиот одговор? Најдобро тоа го објаснува народната мудрост и светоотечка поука која вели дека пчелата од цела ливада полна со измет ќе застане на цветот со полен, а мувата од цела ливада полна со цвеќиња ќе застане само таму каде што ќе најде измет. Со други зборови, наместо Иринеј Буловиќ да учествува во радоста и убавите желби кои Светиот Дух Господ ги внесе на средбата меѓу Поглаварите на трите Цркви тој се задржува на небитните формалности случени потоа и ги користи како средство за да го излее целиот свој пекол од себе. Зошто претходно не се запраша: кому му користи ова што го прави? Па токму таа надеж, радост и блага вест за идната видлива заедница во Светиот Дух, како нешто најважно, нашиот Архиепископ Стефан сакаше да ја пренесе преку својата изјава во бугарскиот медиум, и ништо друго. Он не изјави дека цитира некого. Видете го и неговото официјално соопштение на сајтот на МПЦ: Впрочем, очекувано е Вселенскиот Патријарх да го нарече нашиот поглавар челник на Црквата од Скопје во своето официјално соопштение (како и целиот блок грчки Цркви), како што е очекувано и Архиепископот Охридски својата Црква да ја нарече МПЦ во која било своја изјава. Особено таму каде што и нè нарекуваат и препознаваат како МПЦ, а бројот и на таквите Цркви не е мал. И како воопшто, ако нашиот Поглавар не е почитуван би можел да се појави во олтарот на храмот посветен на свети Александар Невски и да се поздрави со останатите Поглавари?
Толку ли многу се препозна епископот бачки во официјалнотo соопштение на Вселенската Патријаршија? Зошто не се препозна во делото, во братската постапка на Вселенскиот Патријарх? Требаше да не заборави господинот Иринеј дека едно се зборови, а друго се дела. На збор со збор ќе се спротивставиме, а на делото од Светиот Дух со што?
Навистина, sapienti sat!