Боже на нашите татковци, Кој секогаш постапуваш со нас според Твојата кроткост, Твојата милост од нас не одземај ја, но со нивните молитви нашиот ѓивот во мир упати го.
Свети Атанасиј Велики, архиепископ Александриски
На денешен ден се празнува преносот на неговите мошти и чудата произлезени од нив. А животот и подвигот на овој светител се опишани под 18 јануари: Роден во Александрија 296 година. Од детството наклонет кон духовниот призив. Беше ѓакон кај архиепископот Александар и го придружуваше својот архиепископ на Првиот Вселенски Собор во Никеја. На овој Собор многу се прослави со неговата ученост, благочестие и ревност за Православието. Многу придонесе за побивањето на Ариевата ерес и за утврдувањето на Православието. Го напиша Симболот на Верата кој на Соборот беше усвоен. По смртта на Александар, Св. Атанасиј беше избран за архиепископ Александриски. Во архиепископскиот чин остана над четириесет години, иако не беше цело време на архиепископскиот престол. Речиси сиот живот беше гонет од еретиците. Од царевите најмногу го гонеа: Констанциј, Јулијан и Валент; од епископите Евсевиј Никомидиски со уште мнозина други; а од еретиците Ариј и неговите следбеници. Беше принуден да се крие од гонителите дури и во бунар, во гроб, по приватни куќи, по пустини. На двапати бегаше во Рим. Дури пред смртта едно време проживеа мирно како добар пастир сред своето стадо, коешто вистински го љубеше. Мал е бројот на светителите што се толку клеветени и толку злосторнички гонети како Св. Атанасиј. Но неговата голема душа најпосле излезе победоносна од сета таа долготрајна и страшна борба. За совет, утеха и морална потпора често одеше кај Свети Антониј, кого го почитуваше како свој духовен отец. Човекот којшто ја формулираше најголемата вистина мораше и да пострада за таа вистина, додека Господ не го упокои во Своето Царство овој Свој верен раб, во 373 година.
(Од Верскиот календар на МПЦ)
Друго:
Епископ Велички Гаврил Светогорец|
|
ЧУДО 21.
За Великата Атонска Лавра и за
чудесната вода на преподобниот Атанасиј
Кога свети Атанасиј ја градел „Великата Лавра" во 961 година, света Богородица била економ (како што е и денес). А тоа било вака.
Свети Атанасиј откако ги потрошил сите средства и не можел да го заврши манстирот, тргнал за Кареја да бара помош од богатите и да праша што да прави. По два часа пат, видел една пресветла жена, која го прашала: „Каде одиш, Атанасиј?" А тој се зачудил и рекол: „Која си ти што ме прашуваш?" - „Јас сум Мајката Божја", рекла света Богородица. „Прости ми, Владичице, рекол свети Атанасиј, но не верувам додека не видам некој знак затоа што има многу ѓаволски стапици". А таа му рекла: „Удри крстообразно со бастунот на каменот пред тебе и во името на Светата Троица и со благодатта на Оној што Сум Го родила ќе излезе вода". Тоа го направил свети Атанасиј и во тој час од каменот потекла чиста вода. Тогаш преподобниот паднал на земјата, се поклонил и барал прошка. Владичицата го прашала каде оди, а тој откако и одговорил, таа му рекла: „Оди во манастирот и ќе ги најдеш амбарите полни со жито и садовите со масло и вино, и се што ти е потребно понатаму, по благодатта на Мојот Син, ќе го имаш додека се заврши манастирот. И немојте да назначувате економ, затоа што Јас ќе се грижам за вашите потреби, а вие мирно да живеете и да се молите". Тоа го рекла и станала невидлива. Свети Атанасиј се вратил во манастирот и нашол се како што му рекла Владичицата. Слава Му на нашиот Бог во сите векови. Амин.
