Денес, во манастирот на свети Максим Исповедник и свети Григориј Палама во Стар Дојран, Митрополитот струмички г. Наум отслужи Божествена Литургија. Толкувајќи го денешното Евангелие, Владиката, меѓу другото, рече:

„Еден, пак, Самарјанин, кој патуваше, кога дојде до него, го виде и се сожали. И кога се приближи, му ги преврза раните, поливајќи ги со елеј и со вино; па, откако го качи на добитокот свој, го однесе во гостилница и се погрижи за него. А утредента, на кинисување, извади два динарија, му ги даде на гостилничарот и му рече: Припази го; а ако потроши нешто повеќе, кога ќе се вратам, ќе ти платам.“ (Лука 10, 33-35)

Сите сме ние гости на овој свет, кои повеќе кои помалку повредени од демоните – разбојниците, сместени од милостивиот Самарјанин на лекување во гостилницата – Црквата. Гостилничар е Епископот (или свештениците). Милостивиот Самарјанин – Христос му остава сѐ што му е потребно на гостилничарот за да ги догледа и излекува сите оние чии срца и души се повредени од демонскиот напад. Богочовекот Христос му остави на свештенството и личен пример и неисцрпна благодат така што повредениот гостин никогаш не може да потроши повеќе од тоа. Ветувањето за доплата се однесува само за малодушните гостилничари. Затоа, на гостилничарот му останува само совесно и смирено да ја изврши работата за која му е однапред платено. А ако работата ја заврши како дете Божјо (а не како наемник) трошејќи од себе и повеќе од она што му е платено, блазеси му на таквиот гостилничар кој Бога ќе Го направи свој „должник“.  Него Бог ќе го направи син Свој по благодат, а каква било друга доплата веќе не е воопшто важна... Господи Исусе Христе, помилуј ме грешниот!“