По повод Јубилејот 50 години од возобновувањето на Охридската Архиепископија во лицето на Македонската православна црва, Светиот архиерејски синод ја издаде книгата „ПРЕРАСКАЖАНО ЕВАНГЕЛИЕ ЗА ДЕЦА“,  во превод на ѓаконот Димче Азески.

Вие, деца, бидете им послушни народителите свои,
во името на Господ, зашто тоа е праведно.
„Почитувај ги својот татко и својата мајка!"
- тоа е првата заповед со ветување,
„За да ти биде добро, и даживееш долго на земјата."
И вие, татковците, не дразнете ги децата свои, туку
подигнувајте ги во воспитанието и науката на Господ.
(Ефес. 6,1-4)

„Оставете ги децата да доаѓаат кај Мене,
и не ги спречувајте,
зашто на таквите е царството Божјо!
Вистина ви велам:
кој нема да го прими царството Божјо како дете,
то ј нема да вдезе во него "

Извадок :

ХРИСТОВОТО СВЕЧЕНО ВЛЕГУВАЊЕ ВО ЕРУСАЛИМ

Другиот ден, Исус со учениците отишол во Ерусалим, за празникот Пасха. На патот за Ерусалим, кога останал сам со учениците, Исус им претскажал: „Еве, се искачуваме кон Ерусалим и се ќе се исполни, што напишале пророците за Синот Човечки: дека ќе биде предаден на незнабошци и ќе се потсмеваат со Него, ќе Го измачуваат и ќе Го плукаат, ќе Го бијат и ќе Го убијат, и на третиот ден ќе воскресне". Учениците, секој момент, очекувале да настапи Јдрството Божјо со кое ќе управува нивниот Учител, додека гие самите ќе седат на дванаесетте престоли. Тие не сакале да товеруваат дека останале само уште неколку денови до оние страшни настани, за кои претскажувал Исус.
Кога се приближиле до Маслиновата гора, Исус им решл на двајца од нив: „Отидете во селоно, што е наспроти вас и веднаш ќе најдете врзана магарица и младо магаре со неа, одврзете ги и доведете Ми ги! А ако некој ви рече нешто, кажете му дека Му се потребни на Господ". Учениците отишле и направиле онака, како што им заповедал Господ. Ги донесле магарицата и младото магаре со неа и на нив ги ставиле своите облеки. Исус седнал на магарето и тргнал кон градските порти. Така претскажале и пророците: „Кажете и на ќерката Сионова: ете, твојот цар доаѓа кај тебе кроток и седи на магарица и младо магаре". 
Многу луѓе, коишто од разни краеви на Јудеја дошле во Ерусалим за да го прослават празникот Пасха, излегле да Го пречекаат, зашто сите слушнале за чудото на Лазаревотовоскресение. Едни ги постилале своите облеки по патот пред Него, други со воодушевување Го поздравувале со палмови гранки и викале, велејќи: „Осана на Синот Давидов! Благословен е Оној Кој доаѓа во името Господово! Осана во висините!" (Тоа значи: „Спасението дојде преку Синот Давидов, царот Израилев! Спасението од небесата!") Кога ги слушнале овие извици, фарисеите се вознемириле и му рекле на Исуса: „Учителе, забрани им на учениците Твои!" Меѓутоа, Исус им одговорил дека, доколку народот замолчи, камењата на тој пат громогласно ќе го прославуваат Синот Божји. 
Исус пристигнал кај градската порта и со тага го погледнал овој древен град. Знаел дека луѓето, што сега со радост Го пречекале, ќе го отфрлат и предадат, и дека овој убав и величествен град ќе биде разурнат. Спасителот заплакал и пророчки рекол: „Кога би можел во овој твој ден и ти да го дознаеш она што е потребно за твојот мир! Зашто, ќе дојдат денови за тебе и непријателите твои ќе те опкружат со ровови и ќе те опколат, и ќе те притеснат од сите страни; и ќе те разорат тебе и децата твои во тебе и нема да остават камен на камен од тебе, зашто не си го позна времето кога беше посетен".
Кога Исус Христос влегол во Ерусалим, се раздвижил целиот град. Сите сакале да Го видат големиот пророк и чудотворец. Господ веднаш се упатил кон храмот, кој во текот на тие празнични денови потсетувал на бучен источен пазар. Целиот храм бил зафатен од лакомите трговци и од животните за жртва, се слушале гласовите на оние што продавале и купувале, ѕвечењето (тропањето) на парите, блеењето на стоката. Исус повторно, со гнев и тага од ревност, ги избркал од таму сите трговци, велејќи им: „Домот Мој е дом за молитва, а вие го направивте разбојничка пештера".
По истерувањето на трговците од храмот завладеала тишина. Спасителот го поучувал народот на божествените вистини, а потоа ги исцелил слепите и фатените (сакатите, куците). Првосвештениците и книжниците сакале да Го уапсат, но не можеле, бидејќи народот постојано одел по Него и ги слушал Неговите поуки.

Посети: {moshits}