Што гледаме на иконата?

Пресвета Богородица е прикажана како излева вода од садот кон фигурата долу — суштеството што е претставено како „мислениот фараон“.Тоа е поврзано со познатиот стих од Акатистот на Пресвета Богородица, од шестиот икос:„Радувај се, Море, кое го потопи мислениот фараон.“Тука станува многу појасна целата иконографија.Фараонот од библискиот настан е образ на поробувањето. Израилот излегува од Египет, а фараоновата сила е потопена во морето.Во духовната смисла, „мислениот фараон“ се разбира како непријателот и неговото дејствување преку помислите што го заробуваат човекот.Затоа водата на оваа икона не е случаен детаљ.А што значи садот?Особено е интересно што Богородица ја излева водата од сад на кој се забележува името Исус.Тоа ни ја покажува суштината:победата над злите помисли не доаѓа од човековата сила, туку преку Христа.Богородица не нè оддалечува од Христа за да ни даде некаква друга сила. Напротив — Таа нè води кон Него.И затоа мислам дека претходниот текст што го направивме можеме да го направиме уште поточен.Не би пишувал:„Богородица ги брка нашите мисли.“Тоа би било премногу поедноставено.Подлабоко и поблиску до смислата на оваа иконографија е:„Богородица ни помага да не останеме заробени од злите помисли, туку преку Христа да излеземе од нивното ропство.“И уште нешто многу важно: оваа икона има специфична иконографија, но не би тврдел дека станува збор за стара, општоприфатена чудотворна икона со сопствен празник, служба или посебен канон, бидејќи за тоа не најдов доволно сигурен црковен извор. Еден современ извор токму тоа го нагласува и ја поврзува композицијата со шестиот икос од Акатистот.И ова е многу важно за „Прeминпортал“: јас би избегнал да ставаме измислена „молитва кон иконата“ како да е официјална црковна молитва. Многу посоодветно е да се објасни нејзината симболика и да се наведе оригиналниот акатистички стих.Ако сакате, следно можам да Ви направам целосна анализа на токму оваа икона — детаљ по детаљ: Богородица, садот со Христовото име, водата, „фараонот“, морето и натписот — и од сето тоа да составиме многу силен текст за објава.

Кога, пак, „запалената свеќа“ се наместува на свеќник, тоа - на првиот степен од духовниот развој, значи дека - првата светлина се користи за согледување .

„Мермер и железо – кај нас сè ќе најде свое место!“Односно, во секој човек постои своја посебна убавина, своја единствена вредност, свој неповторлив образец на душата!

За книгата говореа Неговото Високопреосвештенство, Митрополитот Дебарско-кичевски г. Георгиј и м-р Стефан Цветановски, професор во Македонската православна богословија 

 Со благослов на Неговото Високопреосвештенство, митрополитот Агатангел, „Православна Светлина“ продолжува да ја исполнува својата мисија 

Затоа е голем благослов да имаш човек со кого можеш да разговараш без страв.

“Знаете, тоа е зачудувачки, но токму така се случува: кога кај научникот ќе се појават сомнежи во врска со неговото сопствено откритие, т

Се повторуваат, се расправаат меѓусебно, предвидуваат, осудуваат, го пресоздаваат минатото и измислуваат иднината.

Понекогаш болката толку долго останува во душата што човекот повеќе не ја препознава како рана. Вели: „Таков сум јас.“ Станува постуден, посомничав, 

 Делото е познато и како „ Лозата на Богородица“ , наслов што привлекува внимание кон неговата необична концентрација на потеклото и детството на Дева Марија.

 „Кога човек се моли на Бога за нешто, а тоа не го добива, па се прашува: „Дали Бог ја слуша мојата молитва?“, самото тоа „дали“ значи дека тој се сомнева во Божјата љубов 

Нивниот ум никогаш навистина не спие. Ги брои проблемите, замислува несреќи, повторно ги проживува разговорите, пресметува пари, болести, деца, 

Затоа повикувај ја во секој миг, без никакво колебање, и во Неа ќе најдеш бесценет Помошник и Лекар во своите страдања.

Знај го ова, чедо мое: нашиот мир и спокој, како и начинот на кој живееме, покажуваат колку навистина веруваме.

Од три видови на дрво: кипарис (зимзелено дрво, што расте во јужните топли краишта), кедар (вид на иглолисно дрво) и певг (вид на бор). Постои и праобраз (еден вид пророштво) за ова, во книгата на пророк Исаиј:

Човекот почнува да ги собира сите свои грешки како докази против себе. Се сеќава што кажал, кого повредил, што не направил навреме. И полека, повеќе ништо