·
                           Туморите настануваат од непростени навреди. Од преоптовареност со грижа за деца.
„Непростените навреди доведуваат до тумори. Прекумерната грижа за децата доведува до тумори. Што е проблемот? Грижата е молитва за она што не сакаме.
Зошто?
                           Затоа што грижата го покажува нашето неверување. Се грижиме само за тоа што ни предлага сатаната, а тој секогаш предлага нешто лошо. И дека ќе биде лошо, и дека не' враќа во минатото, па да размислиме, зошто не направивме ова или она. Минатото е минато, нема што да менуваме таму! Ако сме се покајале, ако сме се исповедале, тогаш ако постојано се навраќаме на тоа - таму ни ја пие крвта демонот!
                   Ние сме таму каде што треба да бидеме, ние сме во сегашноста. Ако ни сугерира дека нешто лошо секогаш ќе биде, тој воопшто не знае што ќе се случи, не му е дадено, тој не е пророк!
Но, тоа е неговото оружје: лага, страв и грижа!
Татко на лагите, убиец!
Така, неговиот напор е секогаш да го расипе секое добро дело, да го раздвои секој човек, да го направи секој човек сам и очаен. Тоа е неговата политика и кон неа постојано се стреми.
Ако ги прифатиме таквите наши мисли и ако ја користиме фантазијата, тогаш подпаѓаме под негова власт. Така се запаѓа во депресија и слични работи.
Мора да научиме да се бориме и да стражариме над нашите помисли!
Тоа го бараа светите отци.
                Ако забележиме дека нашите мисли отидоа во друга насока и ако постојано сме во некои размислувања, грижи... тогаш да се прекрстиме во името на Отецот, Синот и Светиот Дух, и да кажеме не прифаќам!
Или, ако има навистина лоша богохулна мисла, велиме: Господи Исусе Христе, Господи Исусе Христе, Господи Исусе Христе, и тој (сатаната) ќе побегне! Сè што е од сатаната бега од името Христово!
И се молиме малку после тоа, барем со Господинпомилуј или со Пресвета Богородице спаси ме. Што и да ти дојде попрво, да ја кажуваме таа молитва, и да ги избркаме тие лоши мисли, па мора да научиме да се бориме со неа, и второ, да научиме да се РАДУВАМЕ!
                  Првите христијани биле толку полни со радост, што сите сакале да станат православни христијани!
Тие беа од еден дух и постојано беа во благодат. Значи, каде што има благодат, нема: тага, страв, депресија.
Луѓето доаѓаат кај мене и само се жалат. Па, кога последен пат се причестивте? „Па, не се сеќавам.“
Добро е што си жив!
Добро е што си жив!
              Кој не се причестил неколку месеци, што да очекуваме!?
Ние немаме сила да се бориме против злото, но кога ќе се причестиме, кога правилно живееме, кога правилно се причестуваме, тогаш демоните гледаат светлина посилна од сонцето и не смеат ни да не' погледнат, а камоли да се приближат до нас!'

29.06.2024

Манастир Јована - Ваљево