„Силата Божја во немоќта се покажува совршена“--библиска мисла од 2. Коринтјаните 12,9.

Денес, ние благоверните светло празнуваме,осенети со Твоето Богомајко Пришествие, и гледајќи кон Твојот Пречист образ,

Кога Божјото слово ќе се всели во срцето, тоа почнува да дејствува и тогаш кога никој не нè гледа — во нашите мисли, во односот кон ближните,

 Кон крајот на 1993 година, на старецот му бил откриен рак во последен стадиум. Кога му ја соопштиле дијагнозата, старецот Пајсиј неочекувано извикал:

Постојано нешто ни недостига, нешто бркаме, нешто чекаме. Како среќата секогаш да е некаде пред нас, зад следната желба, зад следното достигнување, зад некоја нова животна околност.

Кога си замислувам дека сум генијален, а потоа мирно си велам: „Не биди глупав, ти си сосема просечен човек“, тоа веќе е почеток на смирението, 

Знаел што треба да прават другите, како треба да зборуваат, како да се однесуваат, како да се молат, па дури и како да ги исправат своите грешки.

Христос не бара сите да бидеме исти. Бара да имаме иста љубов. Да умееме да простуваме, да попуштиме, да слушаме и да се држиме еден за друг 

 Јас ги кадaм верниците, а тие не се поклонуваат. Им велам: „Да стоиме смирено“, а тие седат. Ги благословувам, а тие разговараат. Но најтрагичното е тоа што велам: „Пијте од неа сите“, а на Светата Причест пристапуваат малкумина.

На тој остров Свети Јован мнозина ги обрати во христијанството со зборови и чуда и добро ја утврди Црквата Божја. 

Од друга страна, оние што се криминализирани и по своите дела и по својот дух, без пардон, без срам, без морал, знаење и култура на однесување, некако постојано

Господ ја дарува само на оние што живеат со пост, молитва, искрено покајание и исповед; на оние што се стремат и се трудат да живеат чист живот, со несебичен и

 
Со ова литургиско собитие, на кое присуствуваше и многуброен верен народ, впрочем, беше одбележана и 40-годишнината од епископската служба на Архиепископот Стефан.

Апостоле, од Христа Бога возљубен,побрзај да ги избавиш луѓето од беспомошноста,примајќи ги оние кои кон тебе припаѓаат,

Кога, пак, „запалената свеќа“ се наместува на свеќник, тоа - на првиот степен од духовниот развој, значи дека - првата светлина се користи за согледување .

„Мермер и железо – кај нас сè ќе најде свое место!“Односно, во секој човек постои своја посебна убавина, своја единствена вредност, свој неповторлив образец на душата!

За книгата говореа Неговото Високопреосвештенство, Митрополитот Дебарско-кичевски г. Георгиј и м-р Стефан Цветановски, професор во Македонската православна богословија